1394
 
 پیوندها
 
تاریخ : شنبه 19 مهر 1399     |     کد : 2394

فرهنگ‌شهر؛

حقوق همسایه و فرهنگ آپارتمان نشینی (۱)

آپارتمان‌نشینی زیرمجموعه‌ای از روابط اجتماعی است که ناگزیر است از قوانین اجتماعی پیروی کند. از آنجا که آپارتمان محل سکونت افراد است و تمام اتفاقات و مراحل مختلف زندگی اعضای خانواده در همین محل شکل می گیرد و تأثیر می پذیرد بهتر است که همه افراد برای ایجاد آرامش و آسایش بیشتر و در عین حال حفظ و ارتقای موقعیت اجتماعی و خانوادگی خود با قوانین اجتماعی مربوط به آپارتمان‌نشینی آشنایی کامل داشته باشند و در انجام و رعایت کامل آن بکوشند.

نکاتی که در ادامه یادآور شده ایم گوشه ای از قوانین اجتماعی آپارتمان نشینی است و در صورتی که مورد توجه و اجرا قرار بگیرد اغلب مشکلات و سختی های مجتمع نشینی را در خود حل می‌نماید و آرامش و آسایش خانه‌های قدیمی را به ارمغان می‌آورد.

· لازم است بپذیریم که آپارتمان ملک شخصی ما نیست و به نسبت واحدهای موجود در مجتمع دارای شریک هستیم.

· با دیگران دوستانه رفتار کنید. نیازی نیست حتما آنها را بشناسید، اما سلام و احوال پرسی ساده می تواند در برقراری رابطه دوستانه خیلی به شما کمک کند. همچنین در صورت بروز مشکل یا سؤال، تعاملات آینده را ساده تر خواهد کرد.

· ما تنها به میزان مالکیتی که در آن مجتمع داریم حق دخالت در امور و ارائه نظر داریم.

·  بهتر است از همان ابتدای اقامت از کلیه حق و حقوق خود در آپارتمان مطلع شویم. محل پارک اتومبیل و انباری خود را طبق سند شناسایی کنیم و از اشغال پارکینگ و انباری دیگران در هر زمان و به هر دلیل پرهیز کنیم.

· مکان های عمومی آپارتمان مختص ما نیست و دیگران هم به همان نسبت حق استفاده دارند و هیچ کس حق تصرف مکان های عمومی را بدون رضایت و اجازه کامل سایر شرکا ندارد.

·  گذاشتن کفش یا وسیله های شخصی مانند گلدان و تابلو و... در راهروی آپارتمان و محل گذر سایر همسایه ها ممنوع است.

·  صحبت کردن در راه پله‌ها یا از پنجره آپارتمان خلاف ادب و نزاکت است. موقع راه رفتن در راه پله ها از پا کوبیدن بپرهیزید، به خصوص صبح زود و ساعات پایانی شب، سعی کنید با کفش روی کف پوش چوبی منزل راه بروید؛ فقط زمانی که می خواهید بیرون بروید آنها را بپوشید و بعد از ورود به منزل، کنارشان بگذارید. این طور نیست که همه افراد بین ساعات ۹ تا ۱۷ سرکار باشند؛ بنابراین، حاضران در ساختمان  شاید در طول روز احتیاج به استراحت داشته باشند. در راهروها با صدایی آهسته در حد زمزمه صحبت کنید. خنده بلند و گفت و گوی بلند، زمانی که دیگران در حال استراحت‌اند، مزاحمت ایجاد می را پشت سر خود، آرام ببندید. درهای آپارتمان گاهی صدای زیادی تولید می کنند. آنها ببندید و نگذارید خود به خود بسته شوند.

· ریختن آشغال در راه پله، حیاط و پارکینگ اپارتمان جایز نیست. از درست بسته شدن کیسه زباله ها و چکه نکردن آنها مطمئن شوید. گوشه های تیز و برنده را در چندلایه روزنامه یا کاغذ، با دقت بپیچید. کیسه های زباله تر معمولا بو و لکه هایی از خود به جا می گذارند که موجب آزردگی همسایگان می‌شوند.

·  هرگونه تغییر در نما و شکل ظاهری آپارتمان ولو این که با هزینه خودتان باشد باز هم باید با نظریات مالکین صورت پذیرد.

· پیش از برگزاری میهمانی و مراسمی که تا دیروقت طول می کشد و رفت و آمد و سر و صدا افزایش می یابد باید تک تک همسایه ها را در جریان گذاشت و از آنها اجازه گرفت. در چنین مواقعی که همسایه شما را در جریان می گذارد و اجازه می گیرد بهتر است با روی خوش با او نهایت همکاری را داشته باشید.

· زمانی که قصد پختن غذای نذری یا هر استفاده دیگری از آب، گاز و برق عمومی را دارید علاوه بر مسئولین ساختمان باید از تک تک همسایه ها اجازه بگیرید.

· اگر ناگزیر شدید تا از پارکینگ همسایگان استفاده کنید از قبل با آنها هماهنگ نمایید و بدون اجازه اتومبیلی در پارکینگ دیگران پارک نکنید.

· به میزان سروصدای داخل آپارتمان دقت کنید. اگر در طبقات بالاتر زندگی می‌کنید، باید بیشتر به فکرهمسایه های طبقه پایین باشید. دمپایی و کفش‌های نرم نسبت به جنس‌های سخت، مانند کفش پاشنه بلند یا چکمه، صدای کمتری ایجاد می کنند. اگر همسایه ای از شما درخواست می کند کمی کمتر صدا کنید، آن را جدی بگیرید. اگر کف‌پوشی از جنس سخت داشته باشید، وجود فرش و موکت ضروری است.

· سعی کنید آخر هفته‌ها یا زمانی که می‌دانید دیگران سرکارند، از جاروبرقی با دستگاه های ورزشی استفاده کنید. صدا و لرزش از طریق کف خانه منتقل می شود و ممکن است از آنچه فکر می کنید، بسیار بلندتر باشد.

·  جابه جا کردن میز و صندلی یا هر وسیله دیگر و ضربه زدن به دیوارها موجب می شود تا همسایه‌های شما مورد آزار و اذیت قرار بگیرند. حتی الامکان از این کارها جلوگیری کنید یا در زمان مناسبی نسبت به انجام آن اقدام کنید.

· زمان سکوت را با کودکان تمرین کنید. در طول روز به آنها اجازه پریدن و دویدن بدهید، اما به آن‌ها بگویید بعد از غروب باید بازی را متوقف کنند. به جای اینکه درون خانه را برهم بزنند، زمانی را برای بازی در بیرون از خانه اختصاص دهید، مانند بازی در زمین بازی محله، به بچه ها اجازه ندهید در راهرو ساختمان بازی کنند یا بدوند.

برگرفته از کتاب فرهنگ شهروندی/ راهنمای تسهیل گران/ پایه نهم


PDF چاپ چاپ
 
 اسلایدر